Da je Sunce (njegova energija i toplota) neophodno za život na Zemlji bili su svesni i stari narodi, tako da skoro i nema civilizacije u kojoj Suncu nije pripisivan božanski značaj. U prilog tome svedoče i mnogi spomenici i hramovi koji su podizani u čast tog božanstva – boga Sunca. Jedan od najstarijih hramova je Stounhendž, koji se nalazi u južnoj Engleskoj. On se sastoji od 30 kamenih blokova koji su postavljeni uspravno i imaju visinu od 4,5m i širinu 2,5m. Ova gradjevina je, po nekim pretpostevkama služila starim narodima na tom prostoru kao kalendar i mnoge činjenice govore u priliog tome.

Slika 1.  Stounhendž

Sunce je često prikazivano kao sjajan krug iz koga se šire zraci, kao asocijacija na izvor svetlosti. Često se nailazi na simbol Sunca u obliku točka.
Kod mnogih starih naroda su stvarani mitovi o povezanosti njihovih vladara i Sunca, kao nečeg ovozemaljskog i nečeg kosmičkog, što je učvršćivalo položaj vladara i njihovih dinastija.
U Egipatskoj civilizaciji je pre više od tri hiljade godina dominirao kult Sunca. Najpoznatiji je bog Sunaca je Ra, koji je predstavljao onog koji je stvorio svet. Faraoni su sebe smatrali potomcima boga Ra i sebe nazivali njegovim sinovima. Ra je bio prikazivan kao jastreb ili kao čovek sa jastrebovom glavom. Kasnije je bog Ra poprimio razna obličija, zavisno od trenutnog vladara, a sve to radi čvršćeg položaja na vlasti.

Slika 2. Bog Sunca Ra

U Vavilonu je bilo više božanstava posvećenih Suncu. Šamaš – Sunce Vavilona koje donosi svetlost, zatim Ninab – bog jutarnjeg Sunca, Nergal – bog Sunčeve žege. Bog prolećnog Sunca bio je Marduk i on je bio zaštitnik Vavilona.
Bog vedskog hinduizma bio je Mitra , što je značilo – Sunce kao prijatelj. Takodje je božanstvo vedskog hinduizma bio Suruija – predstavlja samo Sunce. Surija se često poistovećivao sa Savitr – zlatni bog Sunca.
U antičkoj Grčkoj prvi bog Sunca je bio Hiperion, jedan od dvanaestoro Titana. Dok je kod Grka i Rimljana bog Sunca bio Apolon. Najpre je bio poštovan u Troji, a kasnije su ga prihvatili Grci itd.
Kod Slovenaje to bio Svarag – gospodar sjajnog neba,zatim je tu bio i Parun – bog “donjeg neba”, a kasnije je njega zamenio Sveti Ilija.
Ovo božanstvo je bilo prisutno i kod ostalih naroda. Neke od njih su Maje (bog Kecalkoatl), Acteka (bog Tonatiu), Inke (bog Monko Kapak).
Iz ovoga se vidi da je Sunce bilo u porama svih naroda i menjalo stalno svoje obličije, zavisno od doba i vladara.

Korišćena literatura:

“Fizika Sunca”- dr Dragan Gajić, Prosveta, Niš