Pošto je na FB stranici sajta komentarisano na ovu temu, nisam hteo da budem lenj pa sam iz knjige Milivoja Jugina “Kosmos otkriva tajne” izvukao deo koji govori o tome na kojoj visini od površine Zemlje počinje Svemir i zašto je to tako.

Odlomak iz knjige:

Granica Vasione

Gde počinje kosmički prostor?

Penjanjem sa nivoa mora, odnosno od nulte visine kroz Zemljinu atmosferu njena gustina i pritisak se smanjuju. Na 3 000 metara iznad Zemlje parcijalni pritisak kiseonika u vazduhu postaje nedovoljan da ljudima, koji žive na manjim visinama, obezbedi uslove za život i rad tokom dužeg vremena. To se može nadoknaditi samo dovođenjem dodatnog kiseonika.. Piloti koji lete iznad te visine moraju zato da nose kiseoničke maske. Iako je oko 50% mase Zemljine atmosfere koncentrisano ispod visine od 5 km, dovođenjem dodatnog kiseonika čoveku se mogu obezbediti odgovarajući uslovi za boravak i opstanak do visine od 14,5 km. Na toj visini atmosferski pritisak dostiže veličinu kombinovanog pritiska ugljendioksida i vodene pare u čovekovim plućima. Počev od te visine čovek može normalno opstati u hermetičkoj kabini ili u odelu pod pritiskom. Continue reading “Na kojoj visini počinje Svemir?” →

Autor: Dajana Pajkić

Jupiter je najveća planeta u Sunčevom sistemu. Njegov prečnik je oko 11 puta veći od Zemljinog, a masa mu je 2,5 puta veća od mase svih ostalih planeta SS zajedno odn. 70% mase svih planeta SS-a je u njemu. Poređenja radi, osoba koja je na Zemlji teška 69 kg na Jupiteru bi bila teška 159 kg. Peti je po udaljenosti od  Sunca, a ta udaljenost u proseku iznosi oko 778 miliona km. Svoju revoluciju završi za 11,87 godina, a period rotacije oko sopstvene ose zavisi od geografske širine i oko polova iznosi 9 h 55 min. 30 sec. dok je na ekvatoru nesto manji. Ova pojava se jednostavno objašnjava činjenicom da je Jupiter gasovita planeta, ali ima čvrsto jezgro. Zbog ogromne brzine rotacije (12,6 km u sekundi), planeta je ,,spljoštena” i na njoj se razlikuju 2 prečnika. Ekvatorski iznosi nešto manje od 143 000 km, dok je dužina polarnog prečnika, naravno manja i iznosi oko 133 000 km. Masa ovog džina je 1,899 х 10ˆ27 kg. Kao što je već pomenuto, Jupiter je gasovita planeta sa čvrstim jezgrom. Njegova atmosfera ima gustinu od 1,326 g/cmˆ3. 86% Jupiterove atmosfere čini vodonik, nešto manje od 14% čini helijum, dok onaj ostatak od manje od 1% čine jedinjenja poput metana, etana, fosfina, vodene pare…U njoj se razlikuje tridesetak horizontalnih pojaseva, koji se kreću u međusobno naizmeničnim pravcima. Boja oblaka u njoj potiče od sastava jedinjenja od kojijh su sačinjeni.

Najinteresantnija pojava u atmosferi ove planete je ubedljivo bila Velika crvena pega, dok, nažalost, posle najmanje 300 godina postojanja, nije nestala. 1664. godine, otkrio ju je naučnik Robert Huk. To je zapravo bila oluja široka 19 hiljada km. U njenom centru je bilo ,,mirno” dok je brzina vetrova na obodima dostizala vrednost od 560 km/h – najbrzi vetar na Zemlji izgledao je kao povetarac u odnosu na vetrove u VCP, sa izmerenom vrednošću brzine od 370 km/h. Continue reading “Jupiter i njegovi sateliti” →