Naučnici iz NASA-e su objavili analize globalnih klimatskih promena za 2012. godinu koja je pokazala (ili bolje rečeno potvrdila) da

izvor: NASA Goddard Institute for Space Studies/NASA Goddard's Scientific Visualization Studio.

izvor: NASA Goddard Institute for Space Studies/NASA Goddard’s Scientific Visualization Studio.

prosečna globalna temperatura na Zemlji nastavlja da raste i da su poslednih nekoliko godina toplije nego godine pre nekoliko decenija.

Pošla godina je bila deveta najtoplija godina od 1880. godine, a u proteklih 132 godine deset najtoplijih su bile od 1998. godine. Najtoplije su 2005 i 2010. godina. Prema najnovijim analizama prosečna globalna temperatura je od 1880. godine porasla za 1,4 stepena C.

Ono što naučnici naglašavaju je da ne mora da znači da će svaka naredna godina biti toplija od prethodne, ali i da je jasno da je svaka decenija toplija od prethodne. Glavni krivac su gasovi staklene bašte, a poseban akcenat se stavlja na ugljen-dioksid.

Podaci koji dolaze od NASA GISS, National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) National Climatic Data Center, Japanese Meteorological Agency i Met Office Hadley Centre u UK se dosta dobro slažu, sa sasvim malim varijacijama, baš kao što se vidi sa dijagrama ispod:

Klikni na djagram:

temperature_gis_2012

Sledi video sa promenama prosečnih godišnjih temperatura za period od 1880 – 2012. godine.

Ukoliko želite više da saznate o ovom problemu i ovim rezultatima posetite sajt NASA.

Nešto više o ugljendioksidu:

Ugljendioksid je atmosferski gas i gas koji podstiče efekat staklene bašte i u direktnoj je vezi sa klimatskim promenama. Nad svakim hektarom površine Zemlje se nalazi oko 2,5 tone ugljenika. Ugljenik koji potiče od ugljendioksida iz atmosfere se procesom fotosinteze neprestano se ugrađuje i vezuje u živim organizmima.

Njegova hemijska formula je CO2, a strukturna formula biće:

O = C = O

Znaci, sastoji se od jednog atoma ugljenika i dva atoma kiseonika.

Pod normalnim uslovima ugljendioksid je u gasovitom stanju, dok pod određenim uslovima moze biti i u čvrstom – suvi led. Ovaj gas je bez mirisa, nije zapaljiv i teži je od vazduha. Molekulska masa mu iznosi 44 g/mol, odnosno 12 + 16 +16.

Pod uslovom da ne postoji njegova obnova, ugljendioksid bi bio potrošen za 35 godina. Opadanje koncentracije ugljendioksida ispod njegove normalne koncentracije u vazduhu od 0,034% može da utiče na fotosintezu biljaka, obnovu biomase, a to bi dovelo u pitanje opstanak živog sveta. To je zato što je u prirodi sve zavisno jedno od drugog, odnosno postoji stalan tok kruženja materije i energije.

Jedan deo ugljenika se stalno vraća u atmosferu preko disanja organizama, raspadanja organskih supstanci i vrenja. I pored trošenja ugljendioksida od strane biljaka, njegova koncentracija raste i sada iznosi 0,036% i izazvana je ljudskim greškama.

Jedan od puteva vraćanja ugljendioksida u atmosferu je:

Nakon uginuća biljnih ili životinjskih organizama njihovi ostaci se raspadaju i razlažu pod uticajem bakterija. To razlaganje traje sve do nastanka početnih neorganskih jedinjenja. Tada se izdvaja ugljenik u obliku ugljendioksida i vraća se nazad u atmosferu.

U morima i okeanima ugljendioksid je rastvoren u vodi i ima ga mnogo više nego u atmosferi, ali ravnoteža nije narušena. Koncentracija ugljandioksida u atmosferi je izbalansirana količinom karbonata u vodi.

Preterana upotreba fosilnih goriva dovešće do povećanja ugljendioksida za 0,04%, sto se uticati dosta na efekat staklene bašte, a sto ce dalje dovesti do porasta temperature, pa će tada nastati promene koje nisu dovoljno poznate. Odnosno ne zna se kako ce uticati na proces fotosinteze i na metabolizam živih bića.
Iz ovog razloga čovek mora ubrzano da radi na korišćenju alternativnih izvora energije. Obnovljivi i ekološki izvori energije su: energja Sunca, termalna energija, energija vetra. Tu je i nuklearna energija, mada ona uvek sa sobom nosi dozu nesigurnosti, ali je njeno korišćenje neminovno. Sve to zato sto će fosilnog goriva biti jos najviše 30-ak godina.